จากกระทู้นี้ในพันทิป http://www.pantip.com/cafe/siam/topic/F10969172/F10969172.html ทำให้ผมเริ่มมองดูตัวเองแล้วว่าเราเล่น facebook ไปทำไม ผมก็คนนึงที่เล่นในช่วงแรก ๆ ตอนเข้าไปใหม่ ๆ เข้ามาเพราะเกมส์จริงๆ พอซักพักเริ่มเบื่อเป็นช่วงเวลาที่มีคนเข้าเล่นเยอะขึ้น ผมก็ไล่หาเพื่อนสมัยเก่า ๆ ได้ตั้งหลายคนเริ่มรู้สึกดีใจที่ได้เจอเพื่อนเก่า แต่ก็แค่นั้น facebook ไม่สามารถทำให้ความสนิทในสมัยก่อนทำให้กลับมาสนิทมาพูดคุยกันเหมือนเดิม เราไปเม้นเขาก็เจอแต่ใครไม่รู้มาเม้น เหมือนว่ากลายเป็นคนนอก และเพื่อนก็ไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่ ผมก็เลยไม่ค่อยมาเม้นใคร ส่วนใหญ่จะถ่ายรูปกินข้าวบ้าง เที่ยวบ้าง บ้านบ้าง แล้วก็ปักหมุดว่าอยู่ไหนที่ไหนมากกว่า จริง ๆ เรื่องถ่ายรูปผมเล่นตั้งแต่สมัยเล่น pg แล้วสมัยที่ smart phone ยังไม่แพร่หลายขนาดนี้ ใช้โทรศัพท์มือถือธรรมดาถ่ายรูปแล้วอัพขึ้นเน็ต และมันก็สามารถแชร์เฟสบุ๊คได้และก็เลิกเล่นไปเพราะซื้อมือถือใหม่ถ่ายเข้าเฟสบุ๊คได้โดยตรง และก็เป็นแบบนี้มาซักพักจนรู้สึกอิ่มตัวแต่มันเป็นไรไม่รู้ต้องเข้าไปทุกวันไปดูว่าคนนั้นคนนี้ทำอะไร แชร์อะไร ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องไร้สาระ และอวดของนั่น โชว์ของนี่ซะมากกว่า
พฤติกรรมผมก็เปลี่ยนไปด้วยนะผมว่า คือ จะกินไร จะเที่ยวไร ก็ต้องถ่ายรูปไว้ก่อน ไปไหนก็จะต้องบอกให้คนอื่นรู้ ก็มานั่งคิด ๆ ว่าเรื่องส่วนตัวเราจะให้คนอื่นรู้ไปทำไม อยากมีสาระอยากแชร์ความรู้ผมว่าไปเล่น twitter ดีกว่า เรื่อง twiiter ผมไม่ได้เลิกนะครับ ผมก็เข้าไปอ่านข่าว ไปดูความรู้ใหม่ ๆ ตลอดที่มีคนแชร์ ผมก็ได้ความรู้ได้ข่าวสารใหม่ๆ จากที่นี่ตลอดเลยนะ ส่วนใหญ่ก็ดูผ่านโทรศัพท์ และผมก็อยากรู้แค่คนที่ผมตาม ๆ ไอ่คนที่พิมพ์ทวิตเตอร์ไร้สาระนี่ผม unfollow หมดแล้ว เหลือแต่พวกที่มีคนตามเยอะ ๆ พวกที่แชร์สิ่งที่มีประโยชน์มากกว่า ผมเลยชอบอ่านนะ twitter เนี่ยได้ไรหลายอย่างเลย
ที่ผมเบื่อที่สุดของเฟสบุ๊คก็คือพวกหาบทความ คำกลอน ประโยคโดน ๆ มาหาคนกด like ไม่รู้ได้ like เยอะๆ มันจะเอาไปแลกของรางวัลอะไร โดยเฉพาะพิมพ์เองกด like เองผมงงว่ามันทำไปเพื่ออะไร ดูแล้วก็ตลกดี จริง ๆ ผมชอบให้คนพิมพ์หรือแชร์ความรู้สึกส่วนตัวมากกว่า ดูแล้วเป็นตัวของตัวองดี อยากรู้ว่าคนนี้กำลังรู้สึกอย่างไรกับงาน กับเพื่อน กับแฟน ดูแล้วมันทำให้อยากรู้อยากเห็น แต่สิ่งเหล่านี้ก็เป็นแค่ส่วนเล็ก ๆ ที่ทำให้ผมหยุดเล่น ที่ผมคิดว่าจะหยุดเล่น
เหตุผลสำคัญที่สุดที่คิดว่าผมจะหยุดเล่นคือ งานผมไม่เดิน จนทำให้คิดว่าที่บริษัทส่วนใหญ่มันบล็อกไว้เพราะอะไร มันกลายเป็นความเคยชินจนติดเป็นนิสัยแล้วว่าเวลาเปิดคอมเปิดมือถือต้องอ่านข้อความชาวบ้าน ต้องรีเฟรชต้องเข้าไปตลอดว่าชาวบ้านกำลังทำไรคิดไรแชร์อะไร ไม่รู้จะเข้าไปดูทำไมนักหนา ทำให้งานไม่เดิน ไม่มีสมาธิในการทำงาน วันนี้เป็นวันแรกที่ผมเลิกเล่นเป็นทางการ ผมทำเว็บตัวเองเสร็จไปตั้งหนึ่งตัวแล้วก็มีเวลาไปศึกษาความรู้ใหม่ ๆ ไปทำเว็บอื่นอีก รู้สึกความสุขในการทำงาน และมีความสุขที่ไม่ต้องรับรู้ว่าผู้อื่นกำลังทำไรอยู่ แต่ก็เผลอกดไปเป็นพัก ๆ แต่ผมก็ล็อกเอ๊าแล้วนี่นา ฮ่าๆ ติดหน้าล็อกอินตลอดแล้วก็กดปิดไป ผมว่าผมทำไรไม่ต้องให้ผู้อื่นรู้ดีกว่า ชีวิตเป็นของเรา อยากทำไรก็ทำ ไม่ต้องอวดร่ำอวดรวย อยู่แบบนี้แหละทำงานไป อยากทำไรก็ทำ อยากติดต่อกับเพื่อนก็คุย msn พูดคุยโทรศัพท์ แค่นี้ก็พอละมั้ง แต่ไม่รู้จะหยุดเล่นได้นานเท่าไหร่ แต่ที่แน่ ๆ เดือนหน้ากันยายนจะไม่เห็นผมอัพสถานะหรือรูปภาพไรแม้แต่ภาพเดียว คอยดูสิ คิดว่าต้องทำได้แน่นอน และอาจจะตลอดไปเลยก็ได้