วันนี้(ศุกร์ที่ 2 ธ.ค. 54) ฤกษ์งามยามดีก็ทำการลางานเพื่อตตั้งใจไปสอบใบขับขี่รถยนต์ ซึ่งผมก็ขับเป็นมาซักพักใหญ่ ๆ ละ ก็เคยขับออกต่างจังหวัดทั้งลำพูนและก็ลำปาง ผมก็คิดว่ามันถึงเวลาละที่จะต้องมีใบขับขี่เป็นของตัวเองแล้วล่ะ และคิดว่าปีหน้าจะทำการขับรถจากเชียงใหม่ไปแม่ฮ่องสอนให้ได้ตามความฝันของตัวเอง
ก่อนสอบอาก็เป็นห่วง โทรมาบอกก่อนว่าให้ไปรายงานตัวกับเจ้าหน้าที่ว่ามีคนฝากมาให้เผื่อกันผิดพลาด ผมก็หยิ่งไงสอบใบขับขี่แค่นี้ทำไมจะสอบไม่ได้คิดว่าตัวเองก็ขับรถคล่องพอสมควรเข้าในเมืองจอรถไรก็สบายแล้วไม่จำเป็นหรอกที่จะต้องใช้เส้น โดยส่วนตัวก็เกลียดการใช้เส้นพอสมควร ไม่อยากถืออภิสิทธิ์เหนือใคร
ช่วงเช้าก็ทำการอบรมตามปกติง่วงก็ง่วง นอนแค่ 4 ชม. เองมีงีบไปนิดหน่อยก็ฟัง ๆ มันก็เอาวีดีโอเก่าที่สอบรถมอเตอร์ไซน์มาเปิด ซึ่งผมสอบผ่านแล้วมอเตอร์ไซต์ ก็จำ ๆ ได้บ้าง ส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องกฏจารจรและมรรยาทในการขับขี่ และช่วงสุดท้ายเขาก็บอกว่าจะสอบปฏิบัติเรื่องอะไรบ้าง ก็มีเดินหน้าถอยหลังให้ตรง ๆ เอารถเข้าซองและจอดรถให้ชิดฟุตบาท ตัวแรกผมไม่กังวลเลยแค่เดินหน้าถอยหลัง แต่ก็กังวลเล็กน้อยเรื่องเอารถเข้าซองและก็จอดให้ชิดฟุตบาท เพราะผมคิดว่าตัวเองมีจุดอ่อนเรื่องการจอดรถแคบ ๆ ไม่ค่อยเป็นและเรื่องจอดชิดฟุตบาทนี่ผมชอบจอดห่างทำการจอดชิดไม่ค่อยได้กะระยะทางไม่ค่อยถูก แต่โดยรวมก็คิดว่าทำได้แน่นอนไม่น่ายากก็เลิกอบรมก็กินข้าวอย่างสบายใจ
ตอนกินข้าวเสร็จอาโทรมาเป็นห่วง บอกว่าไปรายงานตัวมายังดันหยิ่งอีก (ฮา) บอกว่าไม่จำเป็นมันง่ายนิดเดียวคงผ่านได้สบาย อาก็บอกว่าไปรายงานตัวกันไว้ก่อนมันเสียเวลา ก็บอกครับ ๆ ไปเพื่อให้อาสบายใจ ภาคบ่ายก่อนสอบภาคปฏิบัติก็มีทฤษฏีข้อสอบก็ไม่ยอมอ่านคิดว่าหัวดีอยู่แล้วสอบไงก็ผ่านกะเอาเต็มด้วยซ้ำแล้วก็บอกว่าจะออกห้องคนแรก 555+ ปรากฏว่าได้ 27/30 และออกคนที่ 3 ทั้งที่เข้าคนที่ 2 รางเริ่มไม่ค่อยดีละไม่เป็นดังใจ แต่ก็ไม่คิดไรมากตั้งหน้าตั้งตาสอบภาคปฏิบัติให้เสร็จ ๆ ดีกว่าจะได้กลับบ้าน
ไปถึงก็เห็นสนามสอบจริงภาคปฏิบัติมีคนทำการทดลองให้ดูก่อนดูเหมือนจะยากในใจก็กังวลเล็กน้อยถึงปานกลาง แต่ก็เป็นไงเป็นกันทำได้อยู่แล้วยังคิดอยู่เลยว่ากรูเก่ง เอาล่ะขับรถออกไปเป็นคนที่ 2 แบบมั่นใจสุดขีด พอถึงแบบทดสอบแรกเดินหน้าถอยหลังให้ตรงสบายมากขับเดินหน้าแบบตรงเอียดพอจะกลับถอยหลังเบี้ยว – -” เวรละ พยายามหักให้ตรง ๆ ก็ไม่ได้ก็เลยบอกครูสอบขอเดินหน้าแล้วถอยกลับยอมตกเพื่อให้รถไม่มีรอยขีดข่วน ส่วนจุดที่ 2 กับ 3 ที่กังวลผ่านได้อย่างง่ายดาย ไม่มีผิดพลาด ครูสอบบอกว่ามาใหม่วันอังคาร ก็ทำหน้าเศร้าอยู่พักหนึ่งแล้วก็ตัดสินใจไปขอโทษอาให้ช่วยขอให้สอบใหม่อีกทีต้องหน้าด้านไปขอสอบใหม่จากเจ้าหน้าที่และก็ได้สอบใหม่สมใจเพราะใช้เส้นอาคอยช่วยให้สอบและก็สอบผ่านอย่างง่ายดายทั้งที่รู้สึกผิดมากๆ เหมือนต้องกลืนน้ำลายตัวเองไงไม่รู้แต่เอาวะ ได้ใบขับขี่สมใจอยาก
แต่สิ่งที่ช่วยให้ไม่รู้สึกผิดมากก็เพราะว่าไปคุยขอสอบใหม่ทั้งที่สามารถคุยอีกอย่างหนึ่งว่าขอให้ผ่านได้ไหมก็ได้แต่ผมไม่เคยคิดแบบนี้นะยังไงก็ขอสอบใหม่ให้ผ่านแค่ย่นระยะเวลาจากวันอังคารมาเป็นวันนี้จะได้ไม่เสียเวลาทำงานเฉย ๆ คือปกติก็ไม่ชอบอยู่แล้วที่จะใช้เส้นแต่ก็มาใช้จนได้ได้บทเรียนเลยว่า “กันไว้ดีกว่าแก้และอย่าอวดดีจนเกินไปเพราะสี่เท้ายังรู้พลาดนักปราชญ์ยังรู้พลั้ง”