อาทิตย์นี้ได้ทำงาน 3 วันครับ ปกติงานจะให้ทำ จันทร์ถึงศุกร์  แต่อาทิตย์นี้วันจันทร์คือวันที่ 30 ก็ยังเป็นสิ้นเดือนก็ยังไม่ถือว่าเป็นเดือนใหม่สำหรับงานใหม่ วันอังคารที่ 1 พ.ค. ก็เป็นวันแรงงาน ต้องหยุดอยู่ละ และวันที่ 2 วันพุธนี่เองเป็นวันเริ่มงานของผมอย่างแท้จริง  การเข้างานก็ปกติตามบริษัททั่วไปครับ ทำงานวันละ 8 ชม. เข้า 9 โมง  ออก 6 โมง พัก 1 ชม.  มีการลงเวลาเข้าด้วย  ก็ปกติ  สิ่งที่ต้องปรับตัวคือ ต้องตื่นเช้าขึ้น  นอนเช้าขึ้น ผมก็ว่ามันก็ดีนะครับ ทำให้ชีวิตมีระบบ ระเบียบขึ้น  ผมก็เคยบอกแล้วไงว่าผมไม่เคยมีปัญหากับการเข้างานออฟฟิต  ทำงานไหนก็ได้ขอให้ได้นั่งทำงานที่ดี ๆ  มีแอร์เย็น ๆ น่านั่งทำงานหน่อย

วันแรกก็ตามคาดครับ จัดการคอมพิวเตอร์ตัวเองซึ่งก็มีคอมของตัวเองใช้ซักที 55+ ซึ่งมันควรจะเป็นอยู่แล้ว คอมไม่ใช่คอมใหม่นะครับ ความเร็วก็โอเค แรมน้อยไปหน่อย ผมก็ลงใหม่เลยและลงโปรแกรมที่จำเป็นต้องใช้ในช่วงเช้า  และช่วงบ่ายได้งานจริงเลย -*- เป็นงานจาก presta shop ซึ่งไม่เคยทำมาก่อนและก็ไม่ค่อยอยากทำเลย 55+  พี่พนักงานเก่าก็เอาโค๊ดเก่ามาให้แก้ ก็ค่อย ๆ แก้ไปใช้ fire bug ดู css แก้ไป ทำไปค่อย ๆ เรียนรู้ให้เวลา 3 วัน  ก็มีคนช่วยเหลือ 3 คนแหนะ  ถามใครก็ได้โดนเฉพาะน้องปอนด์เป็นรุ่นน้อง สาขาผมเองนั่งข้างกันคอยเป็นพี่เลี้ยงให้ตลอดต้องขอบคุณน้องคนนี้มาก ๆ

วันที่ 2 ก็ไม่มีอะไร  ก็นั่งทำต่อไปจนใกล้เสร็จ  แล้ววันที่ 3  ก็เสร็จจนได้ ผมก็ไม่รู้ว่ามันเสร็จจริงป่าว 55+ แต่ก็ทำและเช็คให้ดีที่สุดละเท่าที่ตัวเองจะทำได้ ณ ตอนนี้  แต่การอัพโหลดไฟล์เป็นหมื่นตั้งแต่ 10 โมงครึ่ง ถึงบ่ายโมงครึ่งนู่น สุดยอดไฟล์จริง ๆ เว็บนี้  แล้วก็จัดส่งในที่สุดแล้วตอนบ่ายก็พร้อมกับงานใหม่มาด้วยและได้ทำงานเ wordpress สมใจ แต่ยากโคตร นั่งตัดเทมเพลตได้แป๊บนึง ก็มีงานแก้ตัวเก่ามาละ ตรวจงานเร็วจริง ๆ  และงานนี้ก็ให้เสร็จภายในวันอังคารซึ่งตอนนี้ก็แก้จวนจะเสร็จละ

มาพูดถึงระบบงานเขาจะมีตัวจัดการระบบซึ่งก็คือ โปรแกรม project manager คอยจัดการส่งงานและกำหนดเวลาส่งงาน  สะดวกดีนะผมว่า และทำงานเป็นระบบด้วย  ไม่ใช่คิดจะสั่งไรก็สั่ง คิดอยากได้ไรก็แชทผ่านมา  เขาส่งงานมีเอกสารอธิบายตลอด  ทำภาพให้เห็นชัดเจนมากว่าจะแก้ยังไง   ความชัดเจนมีสูงเราก็ไม่ต้องกังวลจะโดนด่าเพราะเข้าใจผิดด้วย

บอกตามตรงว่า  ทำงานที่นี่ 3 วันมานี้สบายใจอย่างบอกไม่ถูก  ไม่คิดว่าเราจะเสียเวลาไปวัน ๆ นึงแบบไม่ได้อะไรเลย  ไม่ต้องมาเสียสุขภาพจิต เครียด เรื่องไม่ใช่เรื่อง  ไม่ต้องมากังวลกลางคืนต้องมานั่งปั่นงานให้เสร็จ ต้องมาทำงานด่วนไรอีก ทำงานเหมือนว่าตัวเองมีตัวตนไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปมีอะไรก็มีคนคอยช่วย มีที่ปรึกษา ที่สำคัญไม่ต้องทานข้าวคนเดียวอีกต่อไป  ตอนนี้ผมก็อยู่ในฐานะเด็กใหม่มีพี่เลี้ยงคอยช่วยเหลือ  รู้สึกเหมือนว่าตัวเองกำลังจบใหม่และได้เริ่มทำงานครั้งแรกในชีวิตได้เริ่มต้นไรใหม่ ๆ และทำให้วันเสาร์อาทิตย์ มันมีค่ามากขึ้นทำให้รู้สึกว่าเป็นวันหยุดที่แสนสุข  สนุกกับไปทำงานเมื่อเวลาเราเข้าไปทำงาน  ผมก็หวังว่าจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ สม่ำเสมอ  นี่อาจจะเป็นงานที่เราใฝ่หามานานก็ได้ ใครจะไปรู้เนาะ ยังไงสิ้นเดือนนี้นี้จะมาอัพเดทอีกทีกับสถานการณ์ครับ

เพิ่งคิดได้มีข้อเสียอยู่ 1 ข้อ  คือ ห้องน้ำมันอยู่ใต้บันใดเวลาปวดหนักแล้วไม่กล้าเข้าเลย   วันศุกร์ดันปวดท้องต้องทนถึงหกโมงแล้วไปเข้าห้องน้ำที่โลตัสคำเที่ยง คือ คิดว่าคงทนไม่ถึงบ้านแน่นอน 555+

ผมเคยเตรียมตัวแบบนี้ทีหนึ่งตอนสอบเข้าเทคโนตีนดอย ก่อนวันสอบ 1 วันซึ่งสอบแปดโมงเช้าคืนนั้นผมกับเพื่อนร่วมหอไปนั่งเล่นดอทเอจนถึงตี 4 แบบไม่ค่อยสนใจไรมากนัก แต่ผลสุดท้ายก็สอบติดด้วยกันทั้งคู่ ทำให้เพื่อนอีกที่มันติวแทบตายบ่นและมันก็บนไว้ด้วยว่าจะเดินขึ้นดอยสุเทพถ้าสอบติดมันก็สอบติดจริง ๆ แต่มันไม่บนคนเดียวนี่สิ มันบนว่าจะเอาผมเดินขึ้นดอยเป็นเพื่อนมันอีก สรุปถึงบนไม่บนก็ต้องเดินขึ้นดอย ช่างเป็นเพื่อนที่ประเสริฐจริง ๆ ที่ไม่ลืมเพื่อนแม้กระทั่งตอนบนไว้ -*-

อีกเรื่องหนึ่งคือไปสอบ กพ. ผมไปสอบเล่น ๆ เพื่อไปส่งแฟนผมสอบ ก็ต้องไปรับไปส่งตามประสาแฟนที่ดีนี่นาก็เลยไปนั่งสอบด้วยซะเลยถือเป็นการฆ่าเวลาระหว่างรอ ก็ไม่ได้เตรียมตัวอ่านหนังสือไรเลย ส่วนแฟนผมก็เป็นการสอบครั้งที่ 3 ละ ส่วนผมครั้งแรก ไปสอบ ขำๆ สุดท้ายผมก็สอบได้เพราะว่ามันเป็นการทดสอบตรรกะเชิงคณิตศาสตร์ ต้องบอกว่าโคตรถนัดอยู่ละมันเหมือนเล่นเกมส์ ผมชอบเล่นเกมส์พวกนี้ ชอบซื้อหนังสือมาหัดทำพวกหนังสือลับสมองทั้งหลาย ชอบมาก และก็สอบวิชาภาษาไทยเชิงวิเคราะห์ ผมก็ถนัดไม่แพ้คณิตศาสตร์ไม่รู้เกี่ยวกันได้ไง แต่เป็นวิชาที่ผมได้เอนทร้านเยอะสุดในบรรดาวิชาทั้งหลาย ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าถนัดได้ไงวิชาภาษาไทยที่เขาว่าหินกว่าอังกฤษอีก แต่ช่างเหอะ เราอาจจะมีพรสวรรค์ในการแต่งบทกลอนกวีนี้ก็ได้ 55+

คือผมต้องการสื่ออะไรถึงเล่าเรื่องนี้มา ไม่ได้สื่อว่าตัวเองเทพอะไรนะ แต่อยากสื่อว่า การเตรียมตัวของคือการเรียนรู้ตลอดเวลาในขณะที่ทำงานและเรียน มันจะทำให้เราไม่ต้องเหนื่อยในการที่จะเตรียมตัวไปทำอะไรซึ่งมันก็ต้องเกี่ยวกับการทำงานของผมอยู่ละเรื่องพวกนี้และไม่รู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ผมก็คิดว่าผมก็จะต้องผ่านมันไปได้ ปรับตัวเข้าได้  และอยู่ทำงานให้เขาจนเขาพอใจแน่นอน

ช่วงนี้งานออฟฟิตจะไม่ค่อยมีอะไรละ เพราะผมได้ลาออกแล้วก็กำลังปิดงานไปเรื่อย ๆ  จริง ๆ เป็นช่วงเวลาที่ดีมากในการที่จะทำงานนอกที่ค้าง ๆ คา ๆ แต่อากาศมันไม่เป็นใจนี่สิ  ร้อนก็ร้อน  เหงื่อก็ออกดันต้องมานั่งทำงานท่ามกลางเหงื่อ จริง ๆ ผมมั่นใจระดับหนึ่งว่าบ้านผมเย็นพอสมควรแต่ก็ไม่อาจต้านทานแรงร้อนจากอากาศช่วงนี้ได้  สุดยอดจริง ๆ เลยต้องซื้อพัดลมไอน้ำมาใช้  มันก็ช่วยได้ระดับนึง ทำให้ทำงานสบายขึ้นไม่ถึงกับขั้นแอร์ก็เหอะ  ซึ่งเพิ่งถอยมาเมื่อวานนี่เอง 55+

และมาเข้าเรื่องงานซักที  ตอนนี้งานมามากมายเหลือเกินรับศึกหลายด้านมากเราก็ต้องแบ่งเวลาแบ่งความสำคัญให้ถูก  ซึ่งต้องเข้าไปทำอาทิตย์หน้าแล้ว ตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ

1.  งานออฟฟิตใหม่ ซึ่งแน่นอนว่าต้องเรียนรู้ไรใหม่ ผมเลือกที่จะมาทางนี้เอง  และต้องแบ่งเวลาศึกษา เพราะเป็นเรื่องใหม่ จะบอกว่าไม่มีความรู้เรื่องนี้เลยก็ได้แต่ยังไงซะเลือกมาแล้วก็ต้องทำให้เต็มที่

2.  งานส่วนตัว  อันนี้ส่วนตัวจริง ๆ อยากทำอะไรในแบบฉบับตัวเอง ไม่ต้องมีที่ปรึกษา  ไม่ต้องขอความคิดเห็นใคร อยากทำอะไรในสิ่งที่อยากทำ ตัดสินใจเอง บริหารเอง มีความสุขกับการทำงานของเราซึ่งตัวนี้อาจจะไม่สำคัญเท่าไหร่แต่ก็ต้องแบ่งเวลามาทำบ้างเพราะมันคืออนาคตของเราในวันข้างหน้าหากเราไม่ได้ทำงานไร

3.  งานบริษัทตัวเอง  ตัวนี้หมายถึงบริษัทที่ร่วมก่อตั้งกับเพื่อนมา เพื่อนบอกให้ทำไรก็ทำ  ก็อาจจะมีเถียงกันบ้างเรื่องแนวทางการทำ  แต่ก็คือทำร่วมกันรับเงินร่วมกัน บริหารร่วมกัน ตัวนี้ก็เป็นอีกตัวที่เป็นอนาคตและงานก็ค่อนข้างใหญ่ในวันข้างหน้า  ซึ่งจะทิ้งและไม่สนใจไม่ได้ต้องใส่ใจมากกว่าอย่างอื่นด้วยซ้ำ

4.  งานเสริม  มันก็พอดีมีบางบริษัทให้ช่วยดู ช่วยอัพเดทงานของบริษัทของเขา  มันก็ไม่ได้เสียเวลาไรมากแค่ไปพบเขาบ้าง คุยเขมบ้าง แล้วก็อัพเดทให้เขาดูว่าทำไรไปบ้างแล้วแค่นั้น  แต่ก็มีเงินเสริมนิดหน่อยในการมาช่วยเขา แต่ที่ว่ามันเยอะคือรวม ๆ กันแล้ว 4 ตัวมันเลยทำให้เวลาไม่พอ เพราะยังไงผมก็อยากมีเวลาพักผ่อนอยู่ดี

เราควรจะแบ่งเวลาการทำงานให้ถูก ไม่ควรรับงานเกินตัว บางทีมันมาซ้อน ๆ กันเยอะจนทำให้ไม่มีเวลาทำงาน  แล้วงานเยอะเกินจนไม่อยากทำอะไรเลย ฮา  อีกทั้งตอนนี้อากาศร้อน ความกระหายในการทำงานมันไม่มีเลย อยากเล่นเกมส์มากกว่าอีก  แล้วก็ Diablo3 เกมส์ที่ผมรอคอยมาแทบจะครึ่งอายุของผม  ก็จะมาเดือนหน้าแล้ว ตอนนี้ผมพยายามปิดงานให้ได้เยอะที่สุด  เพื่อเดือนหน้าจะได้ทำงานจริง ๆ จัง ๆ ซักที  แล้วคราวนี้จะมาอัพเดทบทความบ่อย ๆ จะครับ 555+

1. แอร์  พื้นฐานเลยสำหรับออฟฟิตต้องมีแอร์ มันไม่มากเลยหากออฟฟิตจะต้องติดแอร์   ลงทุนซักหน่อยให้พนักงานทำงานสบายแล้วอยากเข้ามาทำงาน  การไม่มีแอร์ทำงานร่วมกับเหงื่อมันทำให้งานไม่เดิน คุณเป็นหัวหน้าไม่ต้องมาทวงมาเร่ง และไม่ต้องมาหวังว่าคุณจะได้งานดี ๆ จากพนักงานของคุณ ในเมื่อคุณยังหาสถานที่ทำงานดี ๆ ให้เขาไม่ได้
2. ใจ  มันไม่ง่ายเลยที่จะซื้อใจพนักงานและก็ไม่ยากด้วย  บางครั้งพนักงานที่ทำงานให้คุณทำงานด้วยใจไม่ได้หวังเงินเพิ่มแค่อยากให้หัวหน้าใส่ใจกับความเป็นอยู่  การงานที่เขาทำบ้าง แล้วก็ให้สวัสดิการที่ดีแก่เขาบ้าง แค่นี้พนักงานคุณก็น่าจะมีความสุขกับการทำงานกับคุณ
3. โบนัสและเงินเดือน  ทำงานเอกชนแล้วไม่มีโบนัสแล้วจะมีความหมายอะไร มันเป็นแค่สิ่งเดียวที่เหนือกว่าราชการ สิ่งนี้หลายบริษัทที่ไม่มีกัน ทำให้พนักงานเข้า ๆ ออก ๆ เป็นว่าเล่น สู้ทำงานทั้งปีให้บริษัทสุดท้ายได้อะไร  กินเลี้ยงซักมื้อยังไม่มีเลย มาทำงานต่างคนต่างทำงานแบบไม่มีเป้าหมายชีวิตงั้นเหรอ  เงินเดือนก็ไม่ขึ้นแบบนี้จะอยู่ทำไมบริษัทนี้
4. กิจกรรม  บริษัทควรจะมีจัดกิจกรรมให้พนักงานบ้าง  อย่างเช่น พาไปกินเลี้ยงเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือว่าอย่างน้อยปีใหม่ควรจะมีจัดงานปีใหม่ให้แลกของขวัญไม่ก็สั่งของกินให้พนักงานไรแบบนี้ ผมก็อิจฉาบริษัทที่เขาจัดงานเลี้ยงใหญ่ทุกสิ้นปีจับรางวัลของขวัญต่าง ๆ มากมาย ซึ่งผมทำงานมาไม่เคยมีเลย
5. คอมพิวเตอร์  อันนี้มาเพิ่มทีหลัง  เราทำงานให้คุณ คุณต้องมีคอมให้ใช้  ไม่ใช่ว่าต้องใช้คอมส่วนตัวทำ ถึงให้คอมส่วนตัวทำคุณก็ต้องจ่ายค่าเสื่อมราคาให้  ทำงานแทบตายทั้งปีสุดท้ายคอมเสีย เอาเงินที่เก็บได้ไปซื้อคอมใหม่ ให้มันได้อย่างงี้สิ  สรุปว่าไม่ได้เงินเก็บทำห่าไรเลย มาจ่ายค่าเสื่อมราคาคอมพิวเตอร์ตัวเองไปเดือน ๆ แถมเป็นหนี้อีก  น่าออกไหมล่ะ

จริง ๆ แค่ 4 ข้อนี้มันก็แค่พื้นฐานตามบริษัททั่วไปควรจะมี บางที่ก็มีพาทัวร์ต่างประเทศ ไปทะเลไรต่าง ๆ สนุกสนาน ซึ่งบอกตามตรงอิจฉามาก ๆ เงินเดือนเขาไม่ถึงหมื่นก็ได้ไปกัน  ทำงานมีควาวมสุข  ผิดกับผมเงินเดือนเหมือนจะเยอะแต่ไม่มี 4 ข้อ ข้างบนเลย  มันก็คือปัจจัยหลัก ๆ ในการคิดจะย้ายที่ทำงานคนนะครับไม่ใช่ควายจะได้ทนได้นาน ๆ   อย่างที่เคยบอกคนเราไม่อยากย้ายงานไรบ่อยๆ หรอก  มันเป็นที่ยุ่งยากจะตาย ไม่มีใครอยากเริ่มต้นไรใหม่ ๆ บ่อย ๆ หรอก  แต่ที่ต้องย้าย ต้องไปมันสุด ๆ แล้วจริง ๆ

แล้วเกี่ยวไรกับผมล่ะก็คือผมมีเว็บใหญ่เว็บหนึ่งคือเว็บขายบ้านเชียงใหม่ ซึ่งตอนนี้พูดแบบไม่อายว่าเป็นเว็บขายอสังหาฯ อันดับหนึ่งของเชียงใหม่และแน่นอนมีผู้ท้าชิงมาเยอะมาก  ทำให้ UIP ที่มีแนวโน้มขึ้นมาตลอดเริ่มคงที่แล้วอาจจะลดลงบ้างเพราะเว็บเกิดใหม่ทำดีๆ คุณภาพเริ่มเกิดเยอะขึ้นเนื่องจากผมทำมาตรฐานไว้ค่อนข้างสูงจึงเกิดเว็บมาตรฐานสูงตามเข้ามาแข่งขัน  ทำให้ตอนนี้ผมต้องคิดกลยุทธ์ทางการตลาดขึ้นมาโปรโมตเว็บบ้างแล้วจึงตัดสินใจใช้วิธีนี้ คือ สร้างเว็บอีกเว็บเพื่อเป็นแบรนด์เนอร์ลูก  แต่จะไม่เกี่ยวข้องกันในเรื่องการติดต่อต่าง ๆ  เหมือนเป็นคนละทีมงานกัน  แต่ก็คือเจาะกลุ่มเป้าหมายที่ใกล้เคียงกัน  ตามความคิดผมคือเก็บพวกเว็บเล็ก ๆ และเว็บเฉพาะกลุ่มนิดหน่อย หาคนมาเข้าเว็บบ้าง อาจจะไม่จำเป็นต้องถึงพันก็ได้

สำหรับเว็บนี้ก็คงยังไม่บอกว่าเว็บอะไร แต่ใครอาจจะเจอเว็บที่ลักษณะการออกแบบคล้าย ๆ กันเพราะคนออกแบบคนเดียวกันแต่ผมใช้คนละระบบนะ  เหมือนทำมาใหม่เลย  เน้นลูกค้าที่ไม่ชอบสมัครอะไร โพสปุ๊บได้ปั๊บ  ซึ่งก็คือตลาดกลุ่มล่าง

อีกอย่างหนึ่งคือผมอาจจะโชคดีที่ว่ามีบริษัทขายอสังหาฯ อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันเขามาช่วยในเรื่องหานายหน้าและเป็นสื่อกลางระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายและให้ดูแลเว็บไซต์ในเครือของเขาและผมก็จะผลักเว็บเขาให้ขึ้นมาเป็นส่วนแบ่งตลาดอีกแรงและเว็บนี้จะเน้นน่าเชื่อถือเพราะบริษัทจะจัดการขายและปิดการขายด้วยทีมงานเขาเอง  ซึ่งจะเป็นกลุ่มตลาดบนมีความน่าเชื่อถือเป็นอย่างสูง  สรุปคือตอนนี้จะทำ มี 3 เว็บ คือ

1. เว็บแรกที่ติดลมบนไปแล้ว เน้นตลาดทุกกลุ่ม  ใครก็สามารถโพสได้ดูได้ แต่ต้องสมัครสมาชิก
2. เว็บกลุ่มตลาดบน น่าเชื่อถือค่อนข้างสูงเพราะเป็นของบริษัทจัดการอสังหาฯ โดยเฉพาะ
3. เว็บกลุ่มตลาดล่าง เน้นพวกชอบไรง่าย ๆ ไม่ยุ่งยาก  และเน้นเฉพาะกลุ่มนิดหน่อย

จะลองดูซักสามเดือนซึ่งน่าจะเสร็จหมดทุกเว็บและอาจจะมาเฉลยเว็บด้วย  แล้วจะมารีวิวผลให้ชมครับว่าตอนนี้ 3 เว็บนี้จะเป็นยังไงได้ผลดีรึป่าวไรแบบนี้

1.  เบื่อถึงเบื่อมาก ๆ  การที่คนเรานั่งทำงานแต่ในบ้านตัวเองคนเดียวไม่มีที่ปรึกษา ไม่มีสังคมออฟฟิต  ไม่มีสังสรรค์กิจกรรมไรเลย  มันเบื่อมาก ๆ  ชีวิตซ้ำซากจำเจอยู่อย่างนี้  เป็นเวลา 2 ปีกว่า  ผมไม่สามารถทนไปได้อีก 1 ปีแล้ว ใคร ๆ ก็บอกว่าทำงานบ้านสบายมันก็จริงในช่วงแรกแต่นาน ๆ แต่ผมว่ามันเหงานะ ไม่มีความสุขกับการทำงานด้วย  งานไม่เดิน ไม่มีรมณ์ทำไรเลย แอร์ก็ไม่มีทั้งที่บ้านและที่ทำงาน  อยากทำงานห้องแอร์เย็นน ๆ ซึ่งการเดินทางทำงานในออฟฟิตที่แอร์ผมไม่มีปัญหาเรื่องนี้เลย

2.  ทำงานไม่เป็นเวลา  การทำงานที่บ้านก็เหมือนเราต้องซับพอร์ตลูกค้าตลอดเวลา บางวันทำถึง 4-5 ทุ่ม เที่ยงคืนก็มี ตีสองก็เคย  มันเหนื่อยนะ  แทนที่คนอื่นได้พักเราควรจะได้พักแล้ว  อยากทำงานที่ตรงเวลาเข้างานเลิกงานเสร็จก็เป็นเวลาของเรา  อยากทำไรก็ทำหลังจากนี้ได้เต็มที่เหมือนเมื่อก่อน สบายใจกว่ามาก ๆ

3.  เบื่อลูกค้า  การทำงานแบบนี้ได้ติดต่อกับลูกค้าเอง ก็เจอกับลูกค้าหลายประเภทปกติผมก็ไม่เคยบ่นนะ แต่ถ้าเจอลูกค้าทำให้ 2 ข้อข้างบนเกิดปัญหาล่ะ  ไม่เคยพบเคยเจอลูกค้าแบบนี้มาก่อน  เอาแต่ใจ ไม่ซื่อสัตย์ต่อเวลาตัวเอง  ขอนั่นขอนี่อยู่ได้  ทักไปไม่ตอบก็มีปัญหากัน  เล่นมาทักทุกวันไม่เว้นวันเสาร์อาทิตยืแบบนี้ทำให้ผมต้องเปลี่ยน MSN หนีด้วยที่ไม่ใช่เวลางาน  เกิดไรนิดเกิดไรหน่อยก็บอกว่าปัญหาใหญ่จะบ้าตาย สุขภาพจิตเสีย อยากหนีให้พ้นคนแบบนี้  สาธยายยังไงก็ไม่หมดกับความเรื่องมากก็เลยเป็นเหตุผลหลักมาก ๆ ที่ลาออก

ผมไม่เคยมีปัญหากับหัวหน้าผมเลย หัวหน้าก็ดีมีเหตุผล  เข้าใจผมเข้าใจงาน ทำงานร่วมกันได้อีกเยอะ  ซึ่งแน่นอนว่าช่วงแรกที่ออกผมต้องช่วยรับงานไปก่อนอาจจะรับเป็นจ๊อบ ๆ  แฟร์ ๆ  ผมมีความสุขนะเวลารับงานทำงานกับหัวหน้าหรือลูกค้าคนอื่นก็ไม่เคยมีปัญหากันคุยกันเข้าใจ  และการลาออกนี้ก็เป็นการลาออกที่ดีไม่ได้ผิดใจไรกันเข้าใจว่าทำไมถึงออก ซึ่งเหตุผลที่ลาออกที่ผมบอกไปก็คืออยากหาประสบการณ์ อยากเรียนรู้ไรใหม่ ๆ  ซึ่งก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ  อยากทำงานแบบพนักงานออฟฟิตอีกซักพักก่อนที่จะออกมาทำธุรกิจเต็มตัว

ผมเงินเดือนเยอะพอสมควรหากเทียบกับเชียงใหม่  ผมยอมหั่นเงินเดือนตัวเองเพื่องานใหม่ เพราะคิดว่าคับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก  แต่ผมไม่ค่อยเดือดร้อนเรื่องเงิน เพราะคิดวว่าซักวันจะออกอยู่ละแต่รอไรหลายอย่าง  อย่างหนึ่งคือเว็บผมได้เข้าสู่รายได้หลักหมื่นซึ่งเลยค่าบ้านแต่ละเดือนไปละเลยออกมาแบบสบายใจมาก ๆ  เพราะคิดว่าไม่ทำไรก็มีเงินจ่ายค่าบ้าน  ชีวิตนี้ไม่น่าจะมีปัญหาเรื่องเงินละมั้งหากเว็บยังไปได้เรื่อย ๆ แบบนี้

สุดท้ายก็ต้องขอบคุณพี่ ๆ น้อง ๆ ที่ร่วมงานกันมาทุกคน ผมมีความสุขนะที่ทำงานด้วย  ไม่ใช่ว่ามีแต่ความทุกข์อย่างเดียว  แต่ชีวิตเราก็ต้องเดินหน้าต่อไป หาความเจริญก้าวหน้า  หากมีโอกาสก็อยากไขว่คว้าไว้ ไม่อยากปล่อยให้หลุดลอยแล้วเสียดายทีหลัง

แต่ก็คุยกับเพื่อนสนิทคนนึงมันบอกว่า  เราเป็นเว็บใหญ่  มีคนมาก๊อบรูปแบบเราเราน่าจะดีใจเพราะเว็บเรามันน่าใช้และอยากน่าทำตามถึงจะทำอย่างน่าเกลียดก็เหอะ  ก็เลยคิดได้ว่าเราก็ไม่ควรไปยุ่งกับมัน ทีแรกจะส่งเมลไปว่าแล้ว  แล้วหากฏหมาย พรบ. คอมฯ ซึ่งมีผู้ใหญ่ท่านนึงแนะนำผมว่ามันผิดเต็มๆ ให้ใช้สิทธิ์การทำเว็บแบบนี้ไปจัดการให้หลาบจำ เราก็เขียนชัดเจนแล้วว่ารูแบบเรามีลิขสิทธิ์ ทำระบบเว็บเราให้ดี ๆ คิดระบบใหม่ ๆ ออกมา ถึงคิดไปมันจะทำตามก็เหอะก็ช่างมัน 55+

แล้วอีกอย่างเราจะกลัวทำไม ระบบเราก็ดีเสถียรกว่าเยอะ รูปแบบเว็บก็สวยกว่า  ของปลอมจะสวยสู้ของจริงได้ไงเนาะ  อันดับก็ดีใน google คนเข้าก็เยอะและก็มากขึ้นทุก ๆ วัน  แล้วที่สำคัญโฮสเราเร็วกว่า เสถียรกว่าแน่นอน  เพราะได้ appserv มาช่วยจัดการดูแลระบบให้   แค่นี้ก็ไม่ต้องกลัวไรแล้ว  แต่ก็อยากให้ดูหน่อยว่ามันก๊อบน่าเกลียดขนาดไหน  ผมจะไม่เปิดเผยชื่อเว็บนะครับ ด้านซ้ายคือของผม ด้านขวาคือของที่ลอกเลียนแบบ

1. ส่วนแรกตามภาพ เป็นการก็อบ css ของผมไปก่อน แล้วพวกดัก error ie ผมไปด้วยคำไรจะใช้สมองคิดเปลี่ยนซักหน่อยก็ไม่ได้  จาก css_v1.css ของผมกลายเป็น css_v2.css กะจะทับเวอร์ชั่นของผมเลยนะนี่ 555+  ส่วนดักเออเร่อ ie6 ใช้คำเหมือนเป๊ะ

2.  ลองคลิกเข้าใน css ทำเหมือนผมเด๊ะทั้งชื่อ id กับ class แน่นอนว่าลอกมาทั้งดุ้นไม่คิดจะเปลี่ยนรูปแบบไรเลย และแน่นอนว่าในไฟล์ html ต้องใช้ชื่อพวกนี้  อันนี้ทำให้เห็นอีกว่า ไม่ได้ใช้สมองและจิตสำนึกในการทำเว็บของตัวเองเลย

3.   เมนูด้านซ้ายจะลอกแบบน่าเกลียดไปไหม ทั้งคำทั้งรูปแบบเดียวกันแถมก๊อบรูปเว็บผมไปทำอีก จะหาไรมาว่าสามวันสองคืนก็คงไม่หมดนอกจากว่าหน้าด้านมากๆ

4.  โพสประกาศทั้งขนาดรูปภาพเล็กและรูปแบบตารางแสดงผล ลอกมาหมดเลย -*-  นี่ใจคอพี่ท่านจะไม่คิดจะทำไรเองเป็นของตัวเองเลยเหรอ

5.  คลิกมาดูด้านในกรอบก็เอาของผมไป  จัดเรียงคำพูดไรอีก  ง่ายดีเนาะ คนเข้าทำมาแทบตาย กราฟฟิคพวกนี้ผมก็จ้างกราฟฟิคมืออาชีพฟรีแล้นท์มาทำ  แต่พี่แกก๊อบมาแบบฟรี ๆ ไม่เสียตังซักบาท  คงภูมิใจน่าดูเลยว่ากรูไม่เสียตัง แต่ไอ่ต้นฉบับเสียตัง

ก็ให้ดูคร่าว ๆ ก่อนจริง ๆ มีอีกหลายส่วน  ผมไม่รู้ว่าคนที่ทำนี้ภูมิใจนักเหรอในการทำแบบนี้  ใช้หมองหรือว่าอะไรคิดว่าต้องทำให้เหมือนแล้วก๊อบมาให้หมด  แต่เว็บเสร็จแล้วคงภูมิใจน่าดูว่าก๊อบสำเร็จ  มีจิตสำนึกในการทำเว็บบ้างป่าว แล้วแต่ที่ผมว่าหน้าด้านที่สุดก็คือ  มันดันเขียนโปรโมตว่าเป็นเว็บที่ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดทั้ง ๆ ที่คนเข้าใช้ของผมกับของที่ลอกห่างกันเป็นร้อยเท่าแต่อันนี้ไม่ติดใจอยากโม้ก็โม้ไป  คนเข้าใช้เขาจะตัดสินว่าของใครดีกว่า น่าใช้กว่า

จริง ๆ ผมไม่ได้หวงนะครับว่าใครจะทำเหมือนไม่เหมือนยังไง ระบบไรพวกนี้มันก็คล้าย ๆ กันอยู่แล้วแต่คุณเล่นก๊อบมาน่าเกลียดทั้ง css รูปแต่งเว็บกรอบไรพวกนี้มันก็น่าจะโกรธอยู่แหละครับเป็นใครก็ต้องโกรธเว็บที่เราทำระบบแบบในสไตล์ตัวเองขึ้นมาแล้วมีพวกชุปมือเปิบ เล่นไม่คิดไรเองซักอย่าง แต่ก็อโหสิกรรมเพราะเราเว็บใหญ่เราจะไม่ไปยุ่งกับเว็บเล็ก ๆ อย่างนั้น

สุดท้ายเป็นข้อความที่ผมโพสในเฟสบุ๊คเพจเว็บผม “ฝากสำหรับคนที่ชอบทำเว็บลอกเลียนแบบผู้อื่น คุณจะไม่มีทางแซงหน้าเขาได้หากคุณยังเลือกทางที่เดินตามแบบนี้ หากอยากจะเดินแซงหน้าคุณต้องกล้าคิดที่จะแตกต่างด้วยสมองของคุณเองไม่ใช่ยืมสมองคนอื่นมาใช้แบบนี้”

canon 1000D

จนมาวันนึงน่าจะซักปีสองปีที่แล้ว เจอกล้องคอมแพค คือ canon s90 ซึ่งมีขนาดเล็กมาก  เป็นกล้องระดับ Hi-End ก็คือระดับสูงสุดในประเภทนี้ของ canon ซึ่งมีประสิทธิภาพใกล้เคียงกับกล้องระดับล่างของ DSLR ก็คงน่าจะพอ ๆ กับ 1000D เกิดอาการอยากได้ขึ้นมาแต่ก็มีราคาค่อนข้างแพงและพอ ๆ กับกล้อง DSLR ระดับล่าง  ก็ไม่ได้ตัดสินใจซื้อเพราะคิดว่ายังไม่จำเป็นเท่าไหร่  และต่อมาเจอกล้องพัฒนาอีกรุ่นของ s90 คือ s95 ก็อยากได้และก็ติดตามข่าวเรื่อยมาก็หวังว่าซักวันคงต้องซื้อให้ได้

จนมาปีนี้  canon ได้ออกรุ่นใหม่ซึ่งเป็นตัวต่อยอดของ s90 และ s95 คือ s100 ผมก็ติดตามข่าวมาได้ซักเดือนสองเดือนรอวันเข้าไทยแล้วคิดว่าซักวันต้องซื้อให้ได้เอาตัวนี้แหละไม่รอ s105 ละ 555+  เอาไว้ถ่ายออกทริป เล้ก ๆ น้อย ๆ แล้วก็ไปซื้อโดยไม่ได้คิดว่าจะซื้อเลย  เนื่องจากวันนั้นไปส่งแฟนซื้อมือถือ  เห็นแฟนได้มือถือเราก็เดิน ๆ ดูกล้องเรื่อย ๆ ถามร้านที่เคยซื้อ 1000d บอกว่าของยังไม่มา  อีกนานกว่าจะมา  มีเฉพาะกรุงเทพฯ  ก็คิดว่าไม่เอาก็ได้ แล้วไปเจออีกร้านเข้าไปถามเล่น ๆ ดันมีเฉย และมีถือ 2 ตัว  ก็เลยตัดสินใจซื้อทันทีโดยใช้บัตรเครดิตสร้างหนี้ตัวเองอีกละ  ผ่อน 10 เดือน 0%  จ่ายสบาย ๆ รึป่าว แต่ก็คิดว่าคิดไม่ผิดละ ยังไงต้องมีกล้องติดตัวไว้ซักอัน  มันก็ดีกว่ามือถือจริง ๆ  แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ศึกษาเล่นไรมาก  ก็ถ่ายมั่ว ๆ ไป  สวยบ้างไม่สวยบ้าง  ตามภาพเลย  ไว้โปรกว่านี้ค่อยเอามาอวดใหม่ 555+

ส่วนความรุ้สึกที่ใช้ก็ขัด ๆ กับปุ่มกดชัดเตอร์กับปุ่มปรับฟังค์ชั่นมันเหมือนไม่พอดีมือ  แรก ๆ ก็หาปุ่มกดชัตเตอร์ไม่เจอ  แต่ใช้ ๆ ไปก็โอเค  เนื่องจากมันอันเล้กทำให้พกพาง่าย  ใส่กระเป๋าเสื้อยังได้เลย  จะห้อยคอก็ได้ไม่หนัก  ทำจากพลาสติกมันด้านสีดำ  สวยงามแบบคลาสสิกดี  ภาพก็ถ่ายสวยกว่ามือถือเยอะเลยสีสด  ถ่ายกลางคืนนี้คงเป็นทีเด็ดมันเลย สีแจ้งกว่าตามองเห็นด้วยซ้ำอันนี้ชอบมากเพราะมือถือหรือกล้องทั่วไปจะมีปัญหากับถ่ายกลางคืน  ที่เหลือก็มีลูกเล่นคล้าย ๆ app มือถือพวก lomo ตาปลา  กล้องเข็ม เล่นเฉดสีต่าง ๆ ก็คิดว่าคุ้มครับสำหรับกล้องนี้แต่ต้องศึกษาการถ่ายแบบ Manual อีกซักหน่อยคงถ่ายสวยกว่าที่เป็นอยู่เยอะ เพราะผมจะใช้ auto ซะส่วนใหญ่สำหรับมือใหม่

เอาล่ะมาตั้งเป้าหมายกันเลยดีกว่า คิดไว้ว่าน่าจะมีซัก 5 ข้อกำลังดีสำหรับโจทย์ในปีนี้

1. เป้าหมายแรกคงต้องนำเว็บเดิมที่ระบบอาจจะดีแต่คนไม่เข้าเลยอย่างเว็บหางาน www.cm2job.com มาปรับปรุงใหม่  ให้คนเข้าอย่างต่ำวันละ 200 คนให้ได้  ซึ่งตอนนี้กำลังวนเวียนอยู่ที่เส้น 100 แทบจะดับอนาถสำหรับเว็บนี้
2. เว็บที่สร้างเงินมาตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาอย่างเว็บขายบ้าน  ตอนนี้คนเข้าก็ไม่ต่ำกว่า 2,000 ซึ่งเฉลี่ยอาจจะประมาณ 2,200 – 2,700 ณ ตอนนี้ และช่วงน้ำท่วมคนเข้าดันเยอะขึ้นคงเพราะคนมาหาบ้านแถวเชียงใหม่มากขึ้น  ผมก็กะว่าปีนี้คนเข้าขั้นต่ำต้องได้ 3,000 คนต่อวัน  ซึ่งต้องอัพเดทระบบใหม่ ๆ เข้าไป
3. ปีนี้จะมีโครงการที่ appserv กำลังจะให้ผมทำเกี่ยวกับ e-commerce ก็จะเป็นเป้าหมายถึงที่ตั้งไว้ว่าจะต้องทำให้ได้ ทำให้สำเร็จ  แล้วจะมาแนะนำรายละเอียดเว็บอีกที โปรเจ็คนี้รับรองมันส์แน่ ๆ
4. ปีนี้จะต้องมีเว็บส่วนตัวอีกเว็บหนึ่งที่คลอดออกมาซึ่งจดโดเมนเรียบร้อยแล้ว  แต่รอเวลาว่างสำหรับทำซึ่งจะเป็นเว็บเกี่ยวกับลงโพสประกาศฟรี  ไม่รู้จะรอดรึป่าว รอไม่เกินสองเดือนคงได้เห็นผลงานตัวนี้แน่นอน
5. เว็บวาไรตี้ที่อยากทำตั้งนานแล้ว  มันก็ควรจะมีได้แล้ว ปีนี้แต่งงานมีคนมาช่วยอัพเดทเนื้อหาแล้วก็คงมีเวลาก็จะทำได้ไม่ยาก
6. มีอีกเว็บที่จะต้องทำคือเว็บขายกระดาษสา  ไหน ๆ ก็อยู่หมู่บ้านกระดาษสาแล้วก็อยากจะทำขายเพราะติดต่อง่ายกับคนจัดทำ
7. อันนี้ขาดไม่ได้เลยคือทำ หจก.สุดเดช  ให้เป็นรูปเป็นร่างกว่านี้  ตอนนี้ยังไม่มีไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย  ยังไงต้องช่วย ๆ กันหน่อยต้องมีผลงานหาเงินได้กันแล้ว
8. ปลดหนี้  เป็นสิ่งเดียวที่อยากจะทำ  การไม่มีหนี้เป็นลาภอันประเสิฐจริง ๆ ตอนนี้เหนื่อยมากกับการใช้หนี้เป็นแสนจากบัตรเครดิต  ตอนนี้
9. ไม่รู้จะทำได้รึป่าวนะแค่ปลดหนี้ก็เหนื่อยแล้ว  แต่อยากได้จริง ๆ ไม่โน๊ตบุ๊คก็ขอรถมอไซน์ใหม่ซักคัน เป็นของขวัญให้ตัวเองซักหน่อย
10. เว็บที่อยู่คู่ผมมานานอย่างเว็บ www.3mistscript.com  จะต้องมีบทความเยอะกว่านี้ให้ได้นั่นหมายถึงผมต้องทำ cms ที่สมบูรณ์กว่านี้

ปีนี้ตั้งเป้าหมายไว้เยอะหน่อยจะได้มีแรงใจในการทำ  10 ข้อ ข้อละ 10 คะแนน กลางปีจะมาสอบกลางภาคกัน 555+  คือต้องผ่าน 50 คะแนน  และปีนี้ต้องได้เกรด 4 คือไม่ต่ำกว่า 80 คะแนนให้ได้ซึ่งปีก่อนได้ B+ จะได้ไม่ได้ต้องมาดูลุ้นกันกลางปี

1. มีเว็บเป็นของตัวเองเพิ่มอีก 2 เว็บ  คิดไว้ในหัวละ คาดว่าเปิดปีใหม่มาจะเปิดตัวก่อน 1 เว็บ ซึ่งจะเป็นเว็บอะไรจะมาอัพเดทตอนต้น มกรา อีกที (ตัวนี้ทำเสร็จแล้วนี่นา  คือเว็บหางานเชียงใหม่ กับ เว็บเกมส์)
2. ทำบริษัทให้รุ่งกว่านี้  ต้องมีผลงาน  ต้องมีผลิตภัณฑ์ในนามบริษัทบ้าง  ไม่ใช่เปิดมารายได้ไม่มีแบบนี้  และอาจจะรับทำ seo เสริมไปกับรับทำเว็บด้วย  (ตอนนี้มี 1 เว็บที่เปิดใช้อย่างเป็นทางการคือเว็บ www.teedin.in.th มันอาจจะยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่นักแต่ก็เปิดใช้แล้วนะ)
3. มีสมาร์ทโฟนซักเครื่อง ตอนนี้ใช้โทรศัพท์ธรรมดามานานแล้ว  อยากได้แบบดี ๆ ไม่ต้องแบกโน๊ตบุ๊คซึ่งจะเอาอะไรก็ขอคิดอีกที (ซื้อแล้วนี่นา HTC Desire สีขาว ก็ถือว่าใช้ดีระดับหนึ่ง)
4. โน๊ตบุ๊คใหม่  เครื่องนี้เริ่มโทรมแล้ว ไม่รู้มันจะจากเราไปวันไหน  ครบสามปีแล้วก็คงต้องเปลี่ยน (คงอีกนานกว่าจะซื้อได้ไม่ก็สิ้นปีนู่น แต่ใจจริงอยากได้ PC มากกว่าตอนนี้)
5. ขาย amazon ให้ได้รายได้เยอะกว่านี้ ตอนนี้ขี้เกียจมาก ไมได้ทำไรเลย อาจจะเป็นเพราะเรางานเยอะ  ไม่เหมาะกับการทำนี้ก็ได้ (ไม่คืบหน้าเลยเรื่องนี้)

อัพเดทใหม่ตอนสิ้นปี

1. มีเว็บเป็นของตัวเองเพิ่มอีก 2 เว็บ  คิดไว้ในหัวละ คาดว่าเปิดปีใหม่มาจะเปิดตัวก่อน 1 เว็บ ซึ่งจะเป็นเว็บอะไรจะมาอัพเดทตอนต้น มกรา อีกที (ตัวนี้ทำเสร็จแล้วนี่นา  คือเว็บหางานเชียงใหม่ กับ เว็บเกมส์ และมีโครงการที่กำลังทำอีกหลายเว็บมาก)
2. ทำบริษัทให้รุ่งกว่านี้  ต้องมีผลงาน  ต้องมีผลิตภัณฑ์ในนามบริษัทบ้าง  ไม่ใช่เปิดมารายได้ไม่มีแบบนี้  และอาจจะรับทำ seo เสริมไปกับรับทำเว็บด้วย (ตอนนี้มี 1 เว็บที่เปิดใช้อย่างเป็นทางการคือเว็บ www.teedin.in.th และมีเพิ่มมาอีกสองเว็บเล็ก ๆ คือเว็บ cmhostel.com และ cmmixer.com)
3. มีสมาร์ทโฟนซักเครื่อง ตอนนี้ใช้โทรศัพท์ธรรมดามานานแล้ว  อยากได้แบบดี ๆ ไม่ต้องแบกโน๊ตบุ๊คซึ่งจะเอาอะไรก็ขอคิดอีกที (ซื้อแล้วนี่นา HTC Desire สีขาว ก็ถือว่าใช้ดีระดับหนึ่ง)
4. โน๊ตบุ๊คใหม่  เครื่องนี้เริ่มโทรมแล้ว ไม่รู้มันจะจากเราไปวันไหน  ครบสามปีแล้วก็คงต้องเปลี่ยน (คงอีกนานกว่าจะซื้อได้ไม่ก็สิ้นปีนู่น แต่ใจจริงอยากได้ PC มากกว่าตอนนี้ และตอนนี้ก็มี pc เป็นของตัวเองโดยเป็นหนี้ประมาณสองหมื่น 555+)
5. ขาย amazon ให้ได้รายได้เยอะกว่านี้ ตอนนี้ขี้เกียจมาก ไมได้ทำไรเลย อาจจะเป็นเพราะเรางานเยอะ  ไม่เหมาะกับการทำนี้ก็ได้ (ไม่คืบหน้าเลยเรื่องนี้  สงสัยไม่เอาทางนี้ละคงไปไม่รอด – -”)

นั่นก็คงเป็นอัพเดทเป้าหมายตัวเองในรอบ 1 ปีที่ตั้งใจจะทำไว้ตอนต้นปี  ซึ่งสามารถทำได้ 4 ใน 5 ข้อ ก็คิดเป็น 80%  ก็ไม่เลวเลยทีเดียว  เอาล่ะลองมาดูการอัพเดทเป้าหมายใหม่ที่ตั้งเป้าไว้ตอนครึ่งปีดู  จริง ๆ ผมก็จำไม่ได้หรอกว่าตั้งว่าไรนักหนา ก็มาอ่านแล้วมาดู  ซึ่งเปรียบเสมือนว่าเป็นภารกิจรองในการผ่านด่านแบบว่าไม่ทำก็สามารถผ่านด่านได้ ฮ่าๆ สงสัยเล่นเกมส์เยอะไป

1. ทำเว็บ www.3mistscript.com จริง ๆ ผมลองทำเว็บ port ตัวเองเล่นแล้วก็ได้รับผลดีผมเลยย้ายไปอยู่ เว็บ www.3mist.com ชื่อสั้นจำง่ายดีแล้ว กะเว็บนี้เป็นเว็บรวบรวมสคิป  ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมถนัดและมันควรจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่ซื้อโดเมนครั้งแรกละ  (เขียนไว้นิดเดียวเองปีหน้าต้องอัพเดทให้หนักกว่านี้)
2. ทำเว็บหางานเชียงใหม่ให้อยู่อันดับ 3 ไม่หวังไรมากครับขออันดับ 3 ก่อน ปีหน้าต้องขึ้นอีก  เพราะเว็บขายบ้านเชียงใหม่นี่ ได้ที่ 1 แล้ว เว็บนี้ต้องเอาขึ้นด้วยเพื่อแบนเนอร์และ adsense  (ปรากกฏว่าตกไปอยู่ที่ 8 ปีหน้าต้องทำไรให้คนเข้ามากกว่านี้ซะแล้ว)
3. เว็บเกมส์ ต้องทำให้มันเกิน 100 ให้ได้ ตอนนี้จะครบปีกแล้วคนยังไม่ถึงร้อยเลย แถมโดนแพนด้า กักตัวไปเป็นเดือนอีกจะบ้าตาย (อันนีัเกินร้อยเกือบสองร้อยละครับ ตั้งแต่หลุดจากแพนด้ามี pr เป็นของตัวเองก็ดีขึ้นเยอะแต่ก็ได้รายได้ไม่เท่าไหร่น่าจะพอคืนทุนค่าจดโดเมนได้)

ถ้าให้ประมวลผลรวมผมคิดว่าทำได้ประมาณ 75%  ก็ถือว่าได้ระดับ B+ ซึ่งปีหน้าต้องดีกว่านี้  คราวนี้ก็กำลังคิดว่าปีหน้าจะทำไรให้เป็นชิ้นเป็นอันมากกว่านี้  ต้องใช้ชีวิตคู่ด้วยแล้ว  คงเหนื่อยหน่อยแต่ก็ต้องสู้ เดี๋ยวต้นปีมาอัพเดทเป้าหมายต่อว่าจะทำไรดี